Wedstrijdverslag U13A tegen SK Berlare A

DE PINTE (rood) 6 - SK BERLARE 2

Herinnert U zich nog uw ‘Eerste Keer’ ? Er bestaat in het hele universum niets dat nog grotere en nog mythischer proporties aanneemt dan dit ene begrip, of het zou het ego van Jose Mourinho moeten zijn. De meest geharde Adam en de meest geslepen Eva veranderen in sentimentele huilebalken wanneer ze terug denken aan dat lang vervlogen moment (dat moet dan voor de beet in de appel zijn geweest). De harde realiteit is evenwel dat de ‘Eerste Keer’ schromelijk overschat wordt (een groot verschil met Jose Mourinho wiens talent, naar eigen zeggen, schandalig onderschat wordt). De weg naar de ‘Eerste Keer’ ? Ja, die is geweldig want bezaaid met hemelse verwachtingen over wat komen gaat. Alle keren nadien ? Ja, die worden alleen maar beter dankzij de uitgebreidere ervaring. Maar de ‘Eerste Keer’ zelf … mwah, ik ben nog niet zo overtuigd. Ik mag en kan hier uiteraard niet te veel uit de biecht praten, maar als ik 1 tip van de sluier mag oplichten, en de combinatie hamer-nagel-op te hangen trouwfoto mag tevoorschijn toveren, dan kan ik u verzekeren dat sommige ‘Eerste Keren’ niet eindigen met engelengezang maar met een concerto van pijnlijke vloeken-annex-bebloede en opgezwollen vingers. Geen paniek evenwel, dit is me later niet meer overkomen, al was het maar omdat ik dergelijke taken sindsdien consequent heb uitbesteed aan derden: voor mij geen hamertje en geen nageltje meer. (Mijn lieftallige echtgenote, die over mijn schouder komt meelezen, zegt dat ze zich sowieso niet kan herinneren ooit een hamer in een straal van 50 meter rondom mij te hebben gezien). Wat ik eigenlijk wil zeggen, is dat ook de Eerste Keer van onze jongens in het U13 provinciale voetbal niet helemaal opleverde wat we hadden gehoopt.

Zo was de aanloop er eentje met een hindernis van formaat: de legendarische Erasmus startreceptie voor eerstejaars humaniora, waar zo ongeveer ¾ van onze ploeg present tekende. Gelukkig toonden de mensen van onze tegenstander Eendracht Zele zich van hun sympathiekste kant, en waren zij bereid de wedstrijd op een meer geschikt tijdstip te laten doorgaan: een welgemeende dank-u-wel aan hun adres is dan ook meer dan op zijn plaats. Helaas kreeg deze hoffelijkheid geen beklijvend verlengstuk op het veld: het verschil tussen beide ploegen was iets te groot (mede in de hand gewerkt door een hobbelig terrein waarop moeilijk te combineren viel ?), en de 0-12 cijfers op het einde van de rit gaven niemand een echt goed gevoel. Fast forward dan maar naar de eerste thuiswedstrijd van dit nieuwe seizoen, waar we de jongens van SK Berlare mochten ontvangen.

Al snel bleek dit andere koek te zijn, want na een goede start die snel uitmondde in een mooie aanval over rechts en een vlotte afwerking van Poliet op voorzet van Thibault, namen de bezoekers het initiatief over. Dit resulteerde niet onmiddellijk in een karrevracht aan doelrijpe mogelijkheden (al diende Victor wel 1 keer bijzonder alert tussenbeide te komen), maar de manier waarop Berlare de volledige breedte van het speelveld benutte, en regelmatig de ruimte in de rug van onze flankverdedigers opzocht, dwong onze jongens wel tot het maken van ettelijke extra meters.

Het 2de kwart verliep aanvankelijk identiek met 2 gelijkwaardige ploegen maar het doelpunt dat aan Pintse kant viel met deze keer Simen aan het kanon. Geleidelijk aan kantelde de wedstrijd echter, en namen onze jongens steeds meer de bovenhand: een loeier van Henri doorkliefde ei zo na de deklat, maar het was pas in het 3de kwart dat de bezoekers definitief werden terug geduwd. Niet zozeer de kansen, en zeker niet het aantal doelpunten, maar vooral het samenspel in balbezit en het verdedigen bij balverlies, braken het verzet bij Berlare. In dit opzicht was de 3-0 exemplarisch: een aanval die aanvankelijk linksvoor de opening zocht; deze niet vond maar eerder dan overhaast een pseudo voorzet af te leveren, terug naar achteren de ruimte ging zoeken; om via de breedte van het veld, het spel te verleggen naar rechts; en uiteindelijk vanaf rechtsvoor de assist af te leveren voor de 3-0 van Louis. Geweldig doelpunt !

Even leek het nog spannend te kunnen worden toen een bezoekende hoekschop rechtstreeks in doel dwarrelde, maar onmiddellijk daarna scoorde Ischa met een gelukje en het been van een Berlaarse verdediger de 4-1. In het laatste kwart dikte Poliet eerst zelf nog aan na een flitsende individuele actie, en schotelde hij daarop Ischa het laatste doelpunt van de dag voor – dat Berlare zelf tussenin nog tegen scoorde, had geen invloed op het verloop van de wedstrijd. Een mooie wedstrijd waarin onze jongens zeker in de aanvangsfase voor serieuze vragen werden gesteld, maar waar de combinatie van verzorgd voetbal en mentale sterkte uiteindelijk zorgden voor een overtuigend antwoord dat de veer deed breken bij de tegenstander. Hier kunnen we op verder bouwen !

Het was trouwens ook in de breedte een mooie speeldag want op hetzelfde moment namen de witte U13 afstand van hun tegenstander Tenstar Melle in wat ook daar een evenwichtige wedstrijd bleek met een dubbeltje dat vooral door eigen inzet & inzicht in de juiste richting werd geduwd.

En nog was de pret niet op, want ’s avonds boekte de new look eerste ploeg van JV De Pinte haar eerste overwinning van het seizoen met een hoofdrol voor onze 2 U12 trainers. Trainer Tom scoorde de bevrijdende 2-0, maar het hoogtepunt werd geserveerd door de onvolprezen Ward Populair: bij zijn applausvervanging haastte hij zich met zijn snelste sprint van de wedstrijd eerst nog naar de verste uithoek van het veld om wat extra seconden te pikken – voorlopig mag Jose zich dan nog The Special One noemen, maar zoals Jon Snow al enkele seizoenen voorspelt: Ward is coming !                                                                                                                                                                                                                                              (Dirk Poelman)