Lucas Algoed: sobere verdediger, in dienst van de ploeg

In “De Ketting van Niels” zijn we toe aan Lucas Algoed ofte Luckie Luckie. Minzaam naast het veld, maar een rasechte winnaar op het veld. Sobere verdediger, doet geen gekke dingen, steeds in dienst van de ploeg. Kortom, een speler die elke ploeg nodig heeft. Lucas vormt heel vaak een complementair duo met Jary Haeck.

1. Lucas, toen je in het nieuwe JV-project stapte, kende niet iedereen jou. Nochtans speelde je een tijdje voor de jeugd van JV. Wanneer was dat en waar voetbalde je daarna?

Ik ben op mijn 10 jaar (5de leerjaar) beginnen voetballen op JV onder trainer Andy Swennen. Na 2 jaar ben ik naar de buren van St.-Denijs gegaan, waar ik 8 jaar heb gevoetbald en uiteindelijk ook 3 jaar jeugdtrainer ben geweest.

2. Wat sprak je aan om terug te keren naar JV?

Ongetwijfeld het project van eigen jeugd. Al was ik eigenlijk in eerste instantie terug op JV voor een gesprek met Gommaar De Block in verband met jeugdtrainerschap. Maar na een leuke babbel en pint met de voorzitter begon het al snel te kriebelen om er ook terug te komen sjotten. Alvast nog geen moment spijt van gehad en oprecht niet gedacht dat ik nog zo mooie sportieve en extra sportieve momenten zou beleven als voetballer!

3. Je bent iemand met een ijzeren karakter. Altijd de juiste focus en het goede voorbeeld tonend. Winst of verlies kan je aflezen op je gezicht na een match. Maar tegelijk ook zeer zachtaardig buiten het veld. Daarom word je ook enorm geapprecieerd door trainers, medespelers en supporters. Bij welke ploegmaat(s) zie je ook die kenmerken?

Eerst en vooral bedankt voor het mooie compliment! Ik maak zeer graag plezier naast het veld en het is ook de kracht van JV dat er zoveel mensen bij betrokken zijn. Eenmaal dat we op het veld staan, wil ik er wel alles aan doen om te winnen. Uzelf iets verwijten na de wedstrijd is het meest ambetante gevoel dat er is voor een voetballer. Op provinciaal niveau kunnen er dan ook echt wedstrijden gewonnen worden op goesting en overgave denk ik. Ik zie dit zeker ook terug bij Lukas Penders. Geliefd als voetballer, maar zeker ook als kantineganger. Hij is technisch zeker tweemaal zo begaafd als mij, maar zal er ook alles aan doen om te winnen. Jammer genoeg hebben we veel en veel te weinig kunnen genieten van hem de laatste jaren. Laat dit dus een pleidooi zijn om hem weer 100 procent terug te winnen.

4. Professioneel heb je recent ook een stap gezet waardoor je soms niet beschikbaar bent in het weekend voor een match. Daar voel je je soms schuldig over, maar werk gaat nu eenmaal voor. Kan je even verduidelijken welk werk je doet?

Gelukkig heb ik daar met Davy goed over kunnen praten. Al zal het altijd lastig zijn om een weekje op de bank te zitten als je concurrent tijdens uw afwezigheid goed heeft gespeeld. Uiteraard alle begrip voor die keuzes, want automatismen zijn belangrijk en goed om mezelf scherp te houden. Ik ben na een stage van 11 weken, begin dit jaar vast beginnen werken op KAA Gent. Het was altijd een droom om in de sport te werken. Ik werk daar op de commerciële afdeling en ga op zoek naar nieuwe partners (sponsors) voor de club, onderhoud de relaties met de bestaande, bekijken hoe we onze commerciële structuur kunnen ontwikkelen en de laatste tijd is daar ook veel fanshop beheer bijgekomen. Bepalen van acties, inkoop, etc. Kortom hoe kan KAA Gent extra commerciële inkomsten genereren?

5. Wie is je favoriete Rode Duivel?

Ik zal hier ongetwijfeld op heel veel onbegrip kunnen rekenen maar ik ben altijd een grote liefhebber geweest van Axel Witsel, ontstaan uit zijn Standard tijd. Maar ik kan het meest genieten van de passes van KDB, magistraal.

6. Wie is de beste speler aller tijden?

Ik ben geneigd om Messi te zeggen, maar ik heb enkele maanden geleden in de Sphinx een documentaire over Diego Maradona gezien en ben in Napels geweest en hij is ondanks de controverse veel meer dan een voetballer voor vele mensen. Al is Brazilië voor mij wel nog altijd het voetballand bij uitstek.

7. Aan welk moment in het voetbal heb jij het meest plezier beleefd?

Het winnen van de Jeugdcup bij de U17 van St.-Denijs, enkele schitterende momenten daar als jeugdtrainer met de winst van een tornooi in Latem als één van de hoogtepunten en de selectie als gevolg voor een nationaal tornooi. Echt een schitterend ploegje. Maar ongetwijfeld het hoogtepunt op het veld waren de twee eindrondewedstrijden vorig jaar. En misschien vond ik de wedstrijd op Okegem zelf specialer, want het spelen van verlengingen heeft altijd wel extra charme. Een echte cupwedstrijd!