Kennismaking met supporter Xavier Neirynck (deel 2)

Mensen in en rond onze vereniging leren kennen, dat is de bedoeling van "de ketting van Niels" en "de ketting van John". Twee kettingen van gesprekjes die door de club slingeren. Gisteren deel 1 van het gesprek met Xavier Neirynck . Vandaag willen we even een kwetsbare groep onder de aandacht brengen in deel 2 en kom je te weten wie Xavier als volgende aanduidt.

Je werkt in de jeugdzorg, misschien een wat vergeten groep in heel de Corona-chaos. Hier moeten de mensen toch wat meer over te weten komen.

Xavier : "Ik ben inderdaad werkzaam als contextbegeleider (maatschappelijk werker) in vzw jeugdzorg Liaan (vlak over de brug JV De Pinte). Het is een tehuis voor 26 kinderen tussen de 2,5 jaar en 18 jaar. Na hun 18 jaar kan de jongere zich wel tot de intersectorale toegangspoort wenden met een aanvraag tot voortzetting van de jeugdhulpverlening tot 25 jaar op vrijwillige basis. De kinderen/jongeren verblijven er wegens verontrustende opvoedingssituaties (VOS) waarbij een plaatsing zich opdringt. Een VOS is een situatie waarbij jeugdhulpverlening maatschappelijk noodzakelijk is omdat een hulpverlener van oordeel is dat de ontwikkeling- of ontplooiingskansen van de minderjarige in het gedrang komen. Of zijn of haar integriteit of die van een of meer van de leden van zijn gezin niet meer gevrijwaard kan worden."

Hoe hebben deze jongeren de voorbije periode doorstaan?

Xavier : "Tijdens de coronaperiode mochten deze kinderen geen contact meer hebben met ouders, familie… 12 weken lang zagen ze niemand persoonlijk. Niet evident. De leefgroepen werden bubbels op zich… Via enkele serviceclubs en de Koning Boudewijnstichting kregen we extra middelen voor smartphones en extra laptops zodat beeldbellen en preteaching mogelijk was voor deze 26 jongeren. Nog maar sinds enkele weken mag er terug bezoek zijn in de tuin, maar dan mocht er nog niet geknuffeld worden… Leg dat maar eens uit aan een kind.. Je mag eindelijk uw ouders zien maar afstand houden en geen knuffel! Gelukkig bleven we tot nu gepaard van covid19! Een dikke pluim voor de kinderen en opvoeders die de afgelopen maanden samen hebben doorgebracht."

Waar heeft de Liaan nood aan?

Xavier : "Het zit hem in kleine zaken die helpend kunnen zijn. Regelmatig zie ik ook de oproep binnen JV verschijnen… nl. vrijwilligers. Veel van onze kinderen hebben een enorm zware emotionele rugzak. Zo hebben we kinderen die iedere week op therapie gaan in een centrum geestelijke gezondheidszorg, of naar een revalidatiecentrum moeten. Iemand die regelmatig eens een rit voor zijn rekening kan nemen. We willen onze kinderen ook zoveel mogelijk laten kennismaken met sport, jeugdbeweging, etc. Iedereen kent het wel “taxi papa of mama”… Maar als opvoeder kan je niet zomaar even taxi spelen en 7 anderen alleen achter laten in je leefgroep! We zoeken dus mensen die graag af en toe eens een ritje voor zich kunnen nemen. Ook iemand die onze klusjesman af en toe eens wil ondersteunen. Tenslotte zijn er ook enkele kinderen die zeer weinig context hebben. Een gezin, familie waar ze af en toe eens welkom zijn, ze kunnen deelnemen aan het gezinsleven… indien interesse laat maar weten via info@jeugdzorg.be"

Wie, o wie, is de volgende in "de ketting van Niels"?

Xavier :"Thor z’n eerst trainer bij JV was Ward Popelier . Hem wil ik dan ook nomineren. Hij maakte indruk op mij. Geen kwaad woord over KVV Sint-Denijs maar ik trok toch grote ogen hoe JV het doet inzake duidelijke communicatie, debriefing match, een eindevaluatie per speler met videobeelden… allemaal met een visie. Een pluim trouwens voor de jeugdcel, alle medewerkers en vrijwilligers. Het is fantastisch dat er voor eigen jeugd wordt gekozen. Was het bij KAA Gent ook maar zo!